Praetermitto ruinas fortunarum tuarum,
quas omnis proximis Idibus impendere tibi senties;
ad illa venio,
quae non ad privatam ignominiam vitiorum tuorum, non ad domesticam tuam difficultatem ac turpitudinem, sed ad summam rem publicam atque ad omnium nostrum vitam salutemque pertinent.
Potestne tibi haec lux, Catilina, aut huius caeli spiritus esse iucundus,
cum scias esse [...] neminem,
qui nesciat te [...] stetisse in comitio cum telo,
manum [...] paravisse,
sceleri ac furori tuo [...] fortunam populi Romani obstitisse?